Stotteren bij jongeren en volwassenen
Stotteren heeft iets ongrijpbaars. Van het ene op het andere moment kan het (weer) opduiken. Ineens worstel je met klanken die daarvoor nog eenvoudig uit je mond kwamen. Herhalen van klanken, klanken die langer worden of het spreken dat ineens stokt. Soms gaat het gepaard met bewegingen van je gezicht om de stotter erdoor te duwen, spierspanning in je keel of ter hoogte van je borst. Bij anderen kenmerkt het stotteren zich door het zoeken naar andere woorden om het woord eruit te krijgen of vermijden van een telefoontje of gesprek op school of werk. Bij iedereen is het stotteren weer anders.
Behalve de ‘buitenkant’ van het stotteren, alles dat we zien en horen, kunnen we ook zeggen dat stotteren een ‘binnenkant’ heeft. Wat denk je tijdens het stotteren? Hoe voel je je? Vaak zijn er gevoelens van angst, schaamte of frustratie. Deze gevoelens kunnen gepaard gaan met lichamelijke reacties, zoals hartkloppingen, klamme handen en spierspanningen. De ‘binnenkant’ van het stotteren is niet altijd merkbaar voor een luisteraar. Deze heeft wel invloed op het stotteren zelf en de impact die het kan hebben op het dagelijks leven. Misschien heb je ook te maken met reacties van anderen of heb je ideeën over wat anderen van je spreken vinden.
Binnen onze praktijk richten we ons niet alleen op de stotters, maar we kijken ook verder dan dat. Welke impact heeft het stotteren op jouw dagelijks leven? Welke gedachten en gevoelens belemmeren je in de communicatie? Naarmate stotteren er langer is, kan de impact van het stotteren groeien. Met jou brengen we dit in kaart bij de intake en het onderzoek, om tot een op maat gemaakt behandelplan te komen.
Stottertherapie
Stottertherapie is maatwerk, er is niet één specifieke oplossing die voor iedereen werkt. Binnen de stottertherapie werken we volgens de Richtlijn Stotteren, die vanuit wetenschappelijke onderzoeken en jarenlange ervaring is opgesteld door een werkgroep, bestaande uit logopedisten, logopedist-stottertherapeuten, een psycholoog en vertegenwoordigers van de patiëntenvereniging, mensen die dus zelf stotteren. In de richtlijn staan verschillende therapeutische mogelijkheden beschreven die we gebruiken binnen de stottertherapie.
Samen met jou kijken we wat het beste past bij jouw manier van stotteren en jouw dagelijks leven en welke persoonlijke doelen jij hebt. Misschien ga je meer spreken. Misschien ga je anders spreken. In ieder geval ga je meer vrijuit en zelfverzekerd spreken, zodat het stotteren zo min mogelijk impact heeft op je dagelijks leven en het beeld dat je van jezelf hebt. Zodat je kan zeggen wat je wil zeggen, in allerlei spreeksituaties.
Als het mogelijk is, organiseren we ook stottertherapie in groepsverband, als aanvulling op de individuele therapie.
