Stotteren bij oudere kinderen (7-12 jaar)
Stotteren is bij ieder kind anders. De volgende manieren van stotteren kunnen voorkomen:
– herhalen van woorden, lettergrepen en letters, bijvoorbeeld: “ma-ma-mag…”
– verlengen van klanken, zoals “mmmmmmmag”
– of blijven vastzitten op klanken, “k______an”
Het stotteren is meestal hoorbaar en zichtbaar, maar ook van binnen speelt er zich veel af. Al heel jong kan een kind dat stottert opmerken dat hij ‘anders praat dan anderen’. Onbewust gaat een kind dan vaak extra en krampachtig zijn best doen om te kunnen praten. Kinderen die stotteren kunnen daarnaast allerlei dingen doen om het stotteren uit de weg te gaan, zoals zo min mogelijk praten, er wat omheen draaien of misschien zelfs zwijgen. Een kind kan de woorden waarop het stottert vermijden: ‘Dat is een k… poes’ of een aanloopje gebruiken: ‘Ehm… ehm, het antwoord is … ehm… België.’ Het kind kan op deze manier flink in de knoop raken. Veel van deze hulpmiddeltjes zijn niet gemakkelijk als stotteren te herkennen. De buitenkant van het stotteren is dat wat we kunnen horen en zien, wat duidelijk herkenbaar is als stotteren, zoals de herhalingen, de verlengingen, blokkades. De binnenkant bestaat uit de hulpmiddeltjes, de trucjes, de angst om te praten, frustratie, schaamte, de onzekerheid, de moeilijke gedachten die zich gaandeweg kunnen ontwikkelen. Stotteren kan soms sterk variëren: van perioden waarin het stotteren er bijna niet is, tot perioden waarin het spreken veel moeilijker gaat. Onder andere vermoeidheid en emoties kunnen daarbij versterkende factoren zijn.
Ook op school kan het stotteren impact op je kind hebben, denk aan leestoetsen of spreekbeurten. De wereld van je kind wordt steeds groter. Als we kennismaken met jou als ouder en je kind, brengen we zo veel mogelijk verschillende spreeksituaties in kaart. We willen weten hoe jouw kind het spreken dan ervaart; zowel de manier van stotteren als de gedachten en gevoelens die daarbij komen.
Stottertherapie bij oudere kinderen
Stottertherapie is maatwerk. We kijken wat jouw kind nodig heeft en welke insteek bij de stottertherapie bij jouw kind en jullie gezinssituatie past. We volgen daarin de Richtlijn Stotteren, daarin worden meerdere therapieën en mogelijkheden besproken.
Wij vinden het belangrijk dat je kind uiteindelijk zo vrij en zelfverzekerd mogelijk kan spreken en zich competent voelt in de communicatie. Zodat het stotteren zo min mogelijk invloed heeft op het beeld wat je kind van zichzelf heeft en op relaties met anderen. Ook is het belangrijk om je kind te leren hoe hij met negatieve ervaringen om kan gaan, zodat deze niet te veel invloed hebben, denk daarbij aan reacties van anderen.
Bij kinderen op de basisschool is het belangrijk dat de omgeving actief betrokken is bij de therapie. Zo kan je kind dingen die hij in de therapie leert op andere momenten gebruiken, zoals thuis en op school. Als ouder krijg je handvatten hoe je je kind kan helpen in het spreken. Er is ruimte voor jouw vragen en zorgen.
Ook betrekken we graag leerkrachten bij de therapie, omdat stotteren in de klas vaak ook een aandachtspunt is binnen de therapie. We kunnen de leerkracht en (als het nodig is) ook de klasgenoten informatie geven over stotteren (denk aan beurten in de klas, leestoetsen). Zo komt het regelmatig voor dat we een quiz of spreekbeurt houden in de klas over stotteren, samen met je kind.
Als het mogelijk is, organiseren we ook stottertherapie in groepsverband, als aanvulling op de individuele therapie.